Je criticus vertelt je aan de lopende band wat je allemaal wat je niet kunt, wat je niet goed doet, of –erger nog- dat je niet goed genoeg bent. Als je een sterke innerlijke criticus hebt (en dat hebben veel vrouwen), kun je zo aan hem gewend zijn, dat je’ m niet eens bewust hoort. Herken je dat?

Al heel jong heb ik (onbewust) geleerd dat ik dingen beter alleen kan doen, de dingen beter in mijn eentje kan oplossen. Want als je het alleen doet dan word je tenminste niet gekwetst, kunnen anderen je niet zwak vinden omdat je hulp vraagt en als het mis gaat ben jij de enige die het ziet. Toch?

De beste versie van jezelf zijn. Ergens vorig jaar kwam deze zin bij me naar boven en hij is sindsdien niet meer bij me weggegaan. Inmiddels is het zelfs mijn missie geworden: iedereen is de beste versie van zichzelf. Maar wat bedoel ik daar eigenlijk mee?